1o Ετήσιο Φεστιβάλ Κατάδυσης Καλύμνου 2004

1o ΕΤΗΣΙΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΤΑΔΥΣΗΣ

γραφει ο Πέτρος Ορνιθόπουλος

ΚΑΛΥΜΝΟΣ 5 -12 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2004

Διαβάζοντας κάποιες ανακοινώσεις στον τύπο αλλά και μηνύματα στα διάφορα καταδυτικά φόρα σκεφτήκαμε ότι επιτέλους! Να κάτι δικό μας! Κάτι άρχισε να κινείται στα λιμνάζοντα νερά της κατάδυσης στην Ελλάδα ως εναλλακτικός τρόπος τουρισμού. Αφού ενημερωθήκαμε αναλυτικότερα από την ιστοσελίδα του Δήμου Καλύμνιων www.kalymnos-isl.gr/diving επικοινωνήσαμε με τους υπεύθυνους του Φεστιβάλ οι οποίοι μας ενημέρωσαν ότι μας δέχονται και θα καλύψουν τα έξοδα διαμονής μας (δωμάτιο και πρωινό) καθώς και τη συμμετοχή μας σε όλες τις καταδυτικές δραστηριότητες και τις ξεναγήσεις, όπως άλλωστε είχε ανακοινωθεί και από την επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου.

Μετά από ένα ταξίδι 22 ωρών Θεσσαλονίκη – Κάλυμνο ώρα 9.30 το πρωί πατήσαμε στο νησί. Ο Πέτρος Ορνιθόπουλος και ο Κώστας Πανταζής. Αμέσως τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο και στις 10.00 ξεκινήσαμε την πρώτη μας καταδυτική δραστηριότητα στα πλαίσια του Φεστιβάλ.
Εκεί διαπιστώσαμε ότι ήμασταν οι μόνοι Έλληνες αυτοδύτες!!!
Οι υπόλοιποι συμμετέχοντες του Φεστιβάλ ήταν:
1) ο Managing Editor του περιοδικού D
iver Αγγλίας Mr. Steve Weinman www.divermag.co.uk,
2) ο
Regional Manager της PADI για τη Ν.Α. Μεσόγειο Mrs. Irmeli Wallin από τη Φινλανδία, www.padi.fi
3) εκπρόσωποι του
The Historical Diving Society www.thehds.com Mr. Michael Fardell secretary και ο Mr. Jοhn W. Smillie ( Working equipment group ) Ενός οργανισμού που εκδίδει το περιοδικό Historical Diving Times (4 τεύχη ετησίως) και ασχολειται με οτιδήποτε έχει ιστορική σχέση με την κατάδυση, σκάφανδρα, παλιούς εξοπλισμούς αλλά και ανελκύσεις κλπ. έχουν και δικό τους μουσείο στην Αγγλία.
4) Οι αθλητές της άπνοιας – ελεύθεροι δύτες Δανάη Βαρβέρη και Θωμάς Θωμαϊδης από την Θεσσαλονίκη με ομάδα υποστήριξης που την αποτελούσαν 1 υπερβαρικός, 2oς γιατρός ο κ. Νικόλας Τρικοίλης, 1 προγραμματιστής Η/Υ, ο υπεύθυνος της ομάδας των αυτοδυτών ασφαλείας Βασίλης Μυλωνάς και ακόμη 2 αυτοδύτες ασφαλείας.
5) Η ομάδα των αθλητών – απνειστών της A
ida Hellas με τους Νίκο Κουβαρά, Παναγιώτη Λιανό, Γιάννη Γιαννόπουλο, Νατάσσα Φραγκούλη, Παντελή Γεωργαντή και άλλους Καλύμνιους ελεύθερους δύτες αθλητές της άπνοιας.
6) Ο Βασίλης Ζωνομέσης κριτής αγώνων της A
ida για τα σεμινάρια άπνοιας που θα γινόταν στα πλαίσια του Φεστιβάλ.
7) Ο Paul… από την Αυστραλία εμπνευστής και δημιουργός του συστήματος D.R.U.M.S. (Divers Retrieve Unit and Monitoring System) ενός συστήματος ασφαλείας για απνειστές αθλητές που δεν απαιτεί την παρουσία δυτών ασφαλείας κατά τη διάρκεια της ελεύθερης κατάδυσης, αγώνες ή προπόνηση.
8) Μέλη του Συλλόγου ψαροτουφεκάδων Ρόδου (Ρ.Ο.Μ.Ε.Κ.).
9) Η δημοσιογράφος και συγγραφέας του βιβλίου B
itter Sea, Mrs. Faith Warm στο οποίο βασίστηκε το σενάριο του ντοκιμαντέρ “O Χορος των Σφουγγαράδων του Βασίλη Βασιλειάδη.
10) Οι εκπρόσωποι του Τhe Abys
Club.
11) Και την τελευταία ημέρα …. Η
guest star του φεστιβάλ κα Κατερίνα Δελαπόρτα...

1η ΗΜΕΡΑ – ΚΥΡΙΑΚΗ 5/9
Ξεκινήσαμε 2 παραδοσιακά σφουγγαράδικα και ένα καταδυτικό σκάφος για μια πρώτη κατάδυση. Το dive plan όριζε ότι θα καταδυόταν με την χρήση ναργιλέ ένας σφουγγαράς και εμείς θα ακολουθούσαμε με εξοπλισμό scuba. Αν κατά διάρκεια της κατάδυσης εύρισκε σφουγγάρι θα μας το έδειχνε. Η εμπειρία ήταν φανταστική, ο οδηγός μας βρήκε ένα σφουγγάρι αλλά δυστυχώς ήταν άρρωστο, ο Steve Weinman (D
iber) τήρησε κατά γράμμα το dive plan αναδύθηκε με 50bar από τα -6 μέτρα κάνοντας τον Κώστα να μουρμουρίζει γιατί τους όρισα ζευγάρι με αποτέλεσμα να τελειώσει και αυτός την βουτιά του ακολουθώντας με 80bar,,, στην επιφάνεια τον υψηλό προσκεκλημένο!!!
Την ίδια στιγμή σε άλλη σημείο του νησιού η Δανάη με την ομάδα της έκανε εντατικές προπονήσεις για την προσπάθεια της Παρασκευής.
Σε κοντινή ακτή το καταδυτικό κέντρο που ήταν συμβεβλημένο με το Φεστιβάλ διοργάνωσε δωρεάν καταδύσεις γνωριμίας για όλο τον κόσμο.
Το βράδυ έγιναν τα εγκαίνια έκθεσης ζωγραφικής και φωτογραφίας με θέμα την Κάλυμνο και τον τρόπο ζωής γύρω από την σπογγαλιεία.

2η ΗΜΕΡΑ – ΔΕΥΤΕΡΑ 6/9
Συναντηθήκαμε στο λιμάνι ( Πόθια ) κοντά στην προβλήτα των σφουγγαράδικων. Λίγα καΐκια έμειναν στο νησί, τα υπόλοιπα αυτήν την εποχή βρίσκονται στην Σικελία, την Κορσική και την Σαρδηνία.
Με δέος και σεβασμό, φορτώσαμε στο καΐκι του Παντελή Γεωργαντή προέδρου των σφουγγαράδων, το παραδοσιακό σκάφανδρο με το φόρεμα» και τα διάφορα συνοδευτικά, βάρη, ζώνες κλπ. αρκετά από αυτά τα δανειστήκαμε από το Μουσείο!!!
Σαλπάραμε για τη δεύτερη καταδυτική μας εμπειρία, στο σκάφος μας έδειξαν τον τρόπο λειτουργίας της περικεφαλαίας αλλά και του «φορέματος».
Δυστυχώς επίδειξη στο βυθό δεν έγινε εξ’ αιτίας του μεγέθους του «φορέματος» το οποίο ήταν για διάσταση αθλητή του σούμο και όχι φυσιολογικού ανθρώπου. Το «φόρεμα» μόλις είχε παραλειφθεί από Κίνα.
Για να μας αποζημιώσουν οι σφουγγαράδες μας πήγαν σε 2 πολύ καλά σημεία για κατάδυση scuba από τα οποία το ένα ήταν νεκροταφείο παλιών ξύλινων σκαριών.
Την ίδια στιγμή σε άλλη σημείο του νησιού η Δανάη με την ομάδα της έκανε εντατικές προπονήσεις για την προσπάθεια της Παρασκευής.
Σε κοντινή ακτή το καταδυτικό κέντρο που ήταν συμβεβλημένο με το Φεστιβάλ διοργάνωσε δωρεάν καταδύσεις γνωριμίας για όλο τον κόσμο.
Το απόγευμα στη Σχολή Δυτών έγιναν τα εγκαίνια εμπορικής έκθεσης ειδών θαλάσσης, κατάδυσης και αλιείας.
Ακολούθησε συζήτηση στο Πολιτιστικό Κέντρο με θέμα την εξέλιξη των καταδυτικών μεθόδων στην σπογγαλιεία. Ήμασταν κουρασμένοι από τις 2 πρωινές καταδύσεις και δεν συμμετείχαμε.

3η ΗΜΕΡΑ – ΤΡΙΤΗ 7/9
Το πρωί είχαμε ξενάγηση στον υπερβαρικό θάλαμο του νοσοκομείο Καλύμνου. Είναι ο καλύτερος της ΝΑ Μεσογείου είχε στελεχωθεί και λειτουργεί κανονικά. Ένα περιστατικό δυσβαρικής οστεονέκρωσης που συναντήσαμε σε σφουγγαρά μας επανάφερε στην σκληρή πραγματικότητα των …συνθηκών αλιείας
Η διάθεσή μας έφτιαξε πάλι όταν επισκεφθήκαμε το ναυτικό μουσείο Καλύμνου. Τα παραδοσιακά ναυπηγεία αλλά και ένα εργαστήριο κατεργασίας σφουγγαριών όπου μας ενημέρωσαν αναλυτικά για τη διαδικασία επεξεργασίας των σφουγγαριών.
Το μεσημέρι γνωρίσαμε ένα ακόμη εκπληκτικής ομορφιάς σημείο του νησιού. Τις Μυρτιές και ακριβώς απέναντι η νήσος Τέλενδος.

Εκεί ανάμεσα στα δύο νησιά οργανώθηκε επίδειξη παραδοσιακών μεθόδων αλιείας, αλλά αυτό που μας εντυπωσίασε ήταν η ελεύθερη κατάδυση με σκανδαλόπετρα, ένας παραδοσιακός τρόπος κατάδυσης με ρίζες από τα αρχαία χρόνια.
Την παράσταση έκλεψε ένας 70χρονος Καλύμνιος που βούτηξε στα 12 μέτρα χωρίς εξίσωση κάθισε και περίμενε να τον φωτογραφήσουν οι δύτες φωτογράφοι και στη συνέχεια αναδύθηκε με ένα άψογο στυλ που θα ζήλευαν πολλοί νεότεροι.

Ακολούθησε ελεύθερη κατάδυση στους χταποδοκεφτέδες, τα ούζα και τα παραδοσιακά Καλυμνιώτικα μπινελίκια σε ταβέρνα της Τελένδου. Την ίδια στιγμή σε άλλη σημείο του νησιού η Δανάη με την ομάδα της έκανε εντατικές προπονήσεις για την προσπάθεια της Παρασκευής. Σε κοντινή ακτή το καταδυτικό κέντρο που ήταν συμβεβλημένο με το Φεστιβάλ διοργάνωσε δωρεάν καταδύσεις γνωριμίας για όλο τον κόσμο.
Το απόγευμα έγιναν θεωρητικά σεμινάρια άπνοιας, δεν συμμετείχαμε γιατί ήμασταν πτώματα από την μεσημεριανή χταποδο-κεφτεδο-ουζοκατάνυξη.

4η ΗΜΕΡΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 8/9
Οι καταδύσεις μας με το σφουγγαράδικο καΐκι του Παντελή Γεωργαντή συνεχίζονται ,ακολουθήσαμε στο βυθό τους 2 από τους 3 σφουγγαράδες που βούτηξαν με ναργιλέ και ασχολήθηκαν με την αλιεία οστράκων.
Οι βουτιές μας ήταν ως εξής :στην πρώτη χρησιμοποιήσαμε από μια 12λιτρη φιάλη στα 190bar και ακολουθήσαμε τον σφουγγαρά μέχρι τα 30μ ,από εκεί και πέρα βλέπαμε μόνο τη σιλουέτα του και τις φυσαλίδες του.
Είχαμε την φαεινή ιδέα να του δώσουμε το computer του Κώστα, ένα
DC12 Scubapro ,μετά από 103’ κατάδυση στα 67μ μέγιστο μας παρέδωσε το computer “out of range”.
Στην απορία του Κώστα για την κατάσταση του dc12 ο Καλύμνιος αγέρωχα μας απάντησε : «Εμείς έχουμε τους δικούς μας κανόνες αποσυμπιέσεις. Δεν συνεργαζόμαστε με «ρουφιάνους» (βλ. computer)! » (!!!!!)

Κάπως έτσι έγινε και η δεύτερη κατάδυση μας μετά από 1 ώρα και 30 λεπτά, χρονικό διάστημα στο οποίο βούτηξε ο 2ος σφουγγαράς, μόνος του.
Κατά τη διάρκεια του διαλείμματος επιφανείας, τσιμπολογήσαμε πάνω στο καΐκι ,φούσκες, πίνες, καλόγνωμες (στρείδια των βράχων).

Εδώ πρέπει να αναφέρουμε το σημαντικό ρόλο που έχει «ο κολαούζος» ο βοηθός του δύτη σφουγγαρά που βρίσκεται πάνω στο καΐκι και πρέπει να φροντίζει για τον αέρα του κομπρεσέρ, να ποντίζει το λάστιχο του ναργιλέ όσο μήκος πρέπει κάθε φορά ,και τέλος να κρατάει πορεία στο σκάφος ακολουθώντας τον δύτη.
Την ίδια στιγμή σε άλλη σημείο του νησιού η Δανάη με την ομάδα της έκανε εντατικές προπονήσεις για την προσπάθεια της Παρασκευής.
Σε κοντινή ακτή το καταδυτικό κέντρο που ήταν συμβεβλημένο με το Φεστιβάλ διοργάνωσε δωρεάν καταδύσεις γνωριμίας για όλο τον κόσμο.

Tο βράδυ στο χωριό Βλυχαδια όπου βρίσκεται και το Μουσείο Θαλάσσιων Ευρημάτων «Βαλσαμίδη» ο Δήμος διοργάνωσε δείπνο με σφουγγαράδικη κουζίνα και Καλυμνιους χορούς από συγκρότημα παραδοσιακών χορών .Η Καλυμνιακη κουζίνα τιμήθηκε δεόντως από όλους του προσκεκλημένους.
Αξίζει να επαινέσουμε την εκπληκτική ιδιωτική συλλογή του μουσείου Βαλσαμίδη οποία εντυπωσίασε ακόμη και τα μέλη του αντιστοίχου βρετανικού οργανισμού Historical Diving Society όπως έκπληκτοι παρακολούθησαν και το χορό του Μηχανικού ο οποίος για όσους δεν γνωρίζουν είναι εκπνευσμένος από τον χτυπημένο από νόσο σφουγγαρά .( μηχανικός > μηχανη = ο ανθρώπινος οργανισμός ).

5η ΗΜΕΡΑ ΠΕΜΠΤΗ 9/9
Η Πέμπτη έμελλε να είναι για μας η πιο ενδιαφέρουσα μέρα , μιας και μας ανακοινώθηκε ότι θα βουτούσαμε και θα συνοδεύαμε τον έκδοτη του Αγγλικού Diver κο Steve Weinman, στην αρχαία βυθισμένη πόλη μεταξύ των νήσων Τελένδου και Καλύμνου.Η προετοιμασία κράτησε 3 και πλέον ώρες γιατί το λιμεναρχείο ο δημος, και εμείς περιμέναμε την έγκριση της κας Δελαπόρτα (εφορεία εναλίων). Επιτέλους το φαξ έφθασε με ονομαστική κατάσταση των συμμετεχόντων αυτοδυτων και με συνοδεία λιμενικού οργάνου πήγαμε στο σημείο που μας υπέδειξαν οι Καλύμνιοι σφουγγαράδες. Πρώτος βούτηξε ο Αναστάσης με χρήση ναργιλέ και ακολουθήσαμε Πέτρος Κώστας και Steve Weinman..
Μετά από 20 λεπτή αναζήτηση και σε βάθος 12-15μ, βρεθήκαμε μπροστά σε σύμπλεγμα μεγάλων ογκολίθων που θύμιζαν έντονα τείχη. Ο Steve εντυπωσιασμένος φωτογράφησε τα υπολείμματα της βυθισμένης πολης. Αναδυθηκαμε ικανοποιημένοι από το θέαμα και το θέμα που είδαμε και ανεβήκαμε στο καΐκι του Παντελή κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του λιμενικού μήπως και ανελκύσουμε κανένα ογκόλιθο από βυθο. Ελπιζουμε η υπηρεσιακή αναφορά του για το αίσιο τέλος της επιχείρησης στην κα Δελαπόρτα να την καθησύχασε...

Το απόγευμα στο Πολιτιστικό Κέντρο έγινε συζήτηση με θέμα: Τουρισμός – Αλιεία δυνατότητες προοπτικές. Συμμετειχαν φορείς του νησιού και υπηρεσιακοί παράγοντες.
Εμείς δεν συμμετείχαμε γιατί προτιμήσαμε το ουζερί του Ανάσταση απέναντι από το Ναυτικό μουσείο!!!

6η ΗΜΕΡΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10/9
Η μοναδική καταδυτική εκδήλωση του Φεστιβάλ ήταν η προσπάθεια της Δανάης Βάρβαρη για επίτευξη παγκόσμιου ρεκόρ άπνοιας χωρίς χρήση πτερύγιων και μάσκας. Συμμετείχαμε ως θεατές και ετσι στη συνεχεία μας δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσουμε ακόμη καλύτερα την Κάλυμνο.
Το βράδυ σε θερινό κινηματογράφο της πρωτεύουσας του νησιού έγινε προβολή του Α/Μ ντοκιμαντέρ παραγωγής της 10ετιας του 60: «Κάλυμνος το νησί των σφουγγαράδων».

7η ΗΜΕΡΑ ΣΑΒΒΑΤΟ 11/9
Δυστυχώς το καναδικό πλοίο της γραμμής για Πειραιά αναχωρούσε Σάββατο και έπρεπε να ετοιμάσουμε την επιστροφή μας.
Δεν μπορέσαμε να συμμετέχουμε στην βραδινή εκδήλωση με προβολή του βραβευμένου ντοκιμαντέρ «ο χορός των Σφουγγαράδων» του σκηνοθέτη Βασίλη Βασιλειάδη και της Faith Warn, συγγραφέα του βιβλίου bitter sea στο οποίο βασίστηκε το ντοκιμαντέρ.
Αναχωρήσαμε από το νησί λυπημένοι γιατί τελείωσε γρήγορα μια τέτοια εκδήλωση αλλά ευτυχισμένοι γιατί αποκτήσαμε πραγματικούς φίλους και εμπειρίες !!!

 

Το αρθρο του Steve Weinman στο περιοδικο DIVER για το Φεστιβαλ δειτε το εδώ στην ηλεκτρονική διεύθυνση:

http://www.divernet.com/cgi-bin/articles.pl?id=3552&sc=0&ac=d